Anasayfa » GÜNÜN İÇİNDEN » Ostim 3 Şubat İşçi Parkı Etkinliği

Ostim 3 Şubat İşçi Parkı Etkinliği

Ostim-İvedik işçi katliamının 4. yıldönümü olan 3 Şubat akşamı, Ostim İşçi Sağlığı Meclisi’nin Ostim’de “3 Şubat İşçi Parkı ve anıtı” yapılması çağrısıyla düzenlediği bir işçi forumu ve etkinliği düzenlendi. Ankara Elektrik Mühendisleri Odası konferans salonunda gerçekleştiren etkinliğe, Ostim işçileri, yakınlarını Ostim-İvedik katliamında yitiren işçi aileleri, işçi anıtı için hazırladıkları bir ilk anıt heykel projesiyle sanatçılar, mavi ve beyaz yakalı işçiler katıldı.

Etkinlikte Ostim İşçi Sağlığı Meclisi’nden işçiler, “3 Şubat İşçi Parkı” fikrinin nasıl ortaya çıktığı, çalışmaların hangi aşamada olduğu, bu amaçla Ostim’da başlattıkları imza kampanyasını konu alan bir video gösterimiyle birlikte, konuşmalar yaptılar. Ostim işçileri, “3 Şubat İşçi Parkı” için belediyelerle görüşmeler yaptıklarını, belediyelerin topu Ostim OSB İdaresi’ne attığını, Ostim İdaresi’nin sözlü olarak istemi kabul ettiğini ve resmi kararının beklendiğini, ancak yanıt ne olursa olsun bu projeyi katliamın 5. yıldönümünde gerçekleştireceklerini açıkladılar. Sanatçılar bir fikir vermesi için hazırladıkları ilk heykel tasarımı üzerinden bilgi verdiler ve tartışmaya açtılar. Ardından Ostim işçileri, işçi aileleri, diğer katılımcılar, çalışma, kampanya, park ve heykel fikri ve tasarımlar üzerinde görüş alışverişinde bulundular. Kampanya önerilerinin tartışıldığı forumdan sonra, etkinlik çalışmaya destek veren Ankaralı müzisyenlerin söylediği işçi türküleriyle son buldu.

ufk2-575x1024Bugün 3 Şubat 2015, Ostim ve İvedik’te kaybettiğimiz 21 sınıf kardeşimiz için 4. kere bir aradayız. Ama içimiz 4. kere yanmıyor. Daha 2015’in ilk ayında 125 işçi arkadaşımızı daha katliamlarda kaybettik. İçimiz yanıyor, öfkemiz ve kararlılığımız büyüyor.

Ostim İşçi Sağlığı Meclisi’nin ”3 Şubat İşçi Parkı” kurma çağrısı ile bugün bir aradaydık. Tüm bu öfkeyi ortaklaştırmak, işçi sınıfına ait, sınıfın kendi elleriyle inşaa edeceği bir mekanda,işçi cinayetletlerini kolektif emeğimizle bir anıta dönüştürdüğümüzde ise bu çağrı daha da anlam kazanacak. Kaybettiklerimiz birinin kocası, birinin kardeşi veya birinin bir şeyi değil. Kaybettiklerimiz biziz, biz öldürülüyoruz! Bizler birbirimize kan bağıyla değil sınıf bağıyla bağlıyız. Bu mücadele, bu kavga hepimizin!

Evet, biz bir avuç işçi, bu gün bir araya geldik, yola çıkma kararı aldık, bu çağrıyı tüm kararlığımızla dillendirdik ve birbirimize söz verdik. Şunu çok iyi biliyoruz ki , 3 Şubat İşçi Parkı için yapacağımız anıtı, kendimiz için inşaa edeceğimiz alanı kurgularken, buna kafa yorarken, sermaye yine katliamlarına devam edecek! Ama bu süreçle birlikte ,karşılarına daha birlikte, daha güçlü, daha çok çıkacağız.

Bugünden hayalini kurmaya başladık bile, kimimiz Parkımıza ağaçlar, çiçekler dikerken, kimimiz bize gitarıyla, sazıyla eşlik edecek, kimimiz fotoğraflerken bizi, kimimiz bağıra bağıra şarkı söyleyecek, yitirdiklerimizin adını haykırıp, artık ölmeyeceğiz diyecek bir kaçımız, mesai yapanlara. Ve diğer tarafta bunu belleklere kazıyacak olan anıtımızı hep birlikte yapacağız!

Evet yola bir avuç işçi arkadaşımızla beraber çıkıyoruz belki, ama parkı alacağız ve aldığımızda, çalışmalarımıza başladığımızda, adım adım çoğalacağımızı da biliyoruz, çünkü bu dert, bu acı, bu karşı duruş sadece bizim değil, tüm işçi sınıfının! Artık ölmek değil bizim ”kaderimiz”, bir araya gelmek! Kanımız yerde böyle kalmayacak!
Yaşasın işçilerin birliği, sınıf dayanışması!
Yaşasın örgütlü mücadelemiz!

ufk4

ukk6

ufk5

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*