Anasayfa » GÜNÜN İÇİNDEN » Ve bir sabah…

Ve bir sabah…

Sabah kuş sesleriyle uyandım, deniz dağlarla bizim evin önüne kadar gelmiş bana işe giderken eşlik etmeye…

Her şey çok güzeldi, her şey sosyalist dünya hayallerinden çıkıp gelmiş gibi. Birlikte servise bindik, 15 yaşımda ilk kez düşümde gördüğüm sonrasında hep bilincimin merkezinde yaşayanla. Annem yolcu etti beni, ilk sigaramı gizli yaktım babamdan, kimliksizdim adım dışında mecburi taşıdığım hiçbir şey yoktu çantamda. Sonra zoruma gitmiyordu erken kalkmak, küfür yoktu dilimde. Bir şeyleri korumak bir şeyleri çoğaltmak zorunda değildim. Mutluluktu yaşadıklarım, sonra kitabı kapattım uyumak için zorladım kendimi, uyumama engeldi işsiz olmam, engeldi emeğimden başka satacak bir şeyimin olmaması. Ve biliyordum ki sabah bana “git iş bul çalış” diyecekti tanıdığım gözler sözleri harcamadan… Oysa ben değildim açlığı yaratan, ben değildim en hızlı arabalarla yüksek sesle şarkı çalan.

Ama annem bana bakıyor, arkadaşlarım bile, o koca koca kitapları okuyanlar bile bana bakıyor, sanki üretmeye çalışmaya karşıyım, dedim ki 12 saat olmasın, dedim ki bir güvencem olsun, haftada bir dostları göreyim, tatilim olsun ve aldığım ücretle sakat babamın anamın karnımız doysun, sinema tiyatro konser açlık parasına. Oysa girmişler evime önceden kirletmişler oğul duygularını, bulaşmışlar babama olan saygıma, bırakmışlar korku, bırakmışlar düzenci, gemisini kurtaran kaptan miraslarını çekilmiş izliyorlar kamera karşısında…

Tekrar açtım kitabı, anne başka sevilmeli diyor babaya saygı başka, ordaki arkadaşlar başka şeyler istiyor benden şiir yazmak mesela. Diğer dünyayı daha çok sevdim tabii ellerimiz temiz en azından. Oysa son kez yumruk olmalı bu eller birleşmeli yeni bir dünya için, son kez 12 saat çalışıp güvencesiz zincirlerimle, karşılığında annemin umudu olmalıyım son yövmiyemle yeni bir dünya almalıyım.

15 yaşımda gördüm düşünü sınırsız sınıfsız bir dünyanın. Ben Çukurovada yövmiyeli bir işçi yumruk yaptım ellerimi, zincirlerimle birlikte parçalanacak korkularım. Ve bir sabah kuş sesleriyle açılacak gözlerim, deniz dağlarla birlikte çalacak kapımı …

Çukurovalı işsiz..

(İşçi Meclisi gazetesinin Nisan sayısında yayınlanmıştır)

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*