Anasayfa » GÜNDEM » Mahallemizdeki Ermeniler nereye gitti?

Mahallemizdeki Ermeniler nereye gitti?

#gercegeihtiyacimizvar
 
#gercegeihtiyacimizvar hastagi ile sosyal medya kampanyası düzenleyen Yüzleşme Atölyesi, Ermeni soykırımının 100. yılında Kadıköy’lülere “Mahallemizdeki Ermeniler nereye gitti?” diye sordu.
23 Nisan 2015 Perşembe günü akşamı Caferağa Dayanışması, Yeldeğirmeni Dayanışması, Maltepe Gezi Forumu ve Nor Zartonk olarak Moda – Mektep Sokak’ta 1915 tehcirinde mahalleden götürülen Ermenilerin anısına yüzleşme sokak forumu düzenlendi.
mektepsokakİlk olarak Mektep Sokak’tan götürülen Ermeni Doktor Mirza Ketenciyan’ın anısına sokak girişine karanfiller konuldu, mumlar yakıldı. Yüzleşme Atölyesi’nden Erdal Kaynar, Mirza Ketenciyan hakkında bilgi verdi. Daha sonra yürüyerek Gül Sokağa çıkıldı. Burada da sokak girişi karanfillerle, mumlarla donatıldı. Erdal Kaynar bu sokaktan götürülen tüccar Stepan Tataryan hakkında bilgi verdi.
 
Anmalardan sonra Mektep Sokak girişine gelen yaklaşık 30 kişilik grup, Ermeni katliamı ile ilgili kendi ailesinde duyduklarını, şahit olduklarını anlattı. İşte bu tanıklıklardan bazıları,
“Ben Trabzonluyum. Küçükken ninem bir gün kilise de çalan çanı duymuş ve bana sordu çan mı çalıyor diye. Evet dedim ve ninemi kiliseye götürdüm. O günden sonra sık sık ninemi kiliseye götürdüm.”
“Bir arkadaşıma sen bir araştır Ermeni olabilirsin dedim. İnanmadı önce. Epey bir süre sonra araştırmış ve ninesinin Ermeni olduğu bilgisine ulaşmış. Beni aradı ve nereden anladın dedi.”
“Ben de Karadenizliyim. Bizim de ailemizde o dönemlerden bir kadın evde hizmetli olarak çalışırmış. Kimse o kadının ne yaşadığını sormamış. Özellikle katliam sonrası kadınlar ve çocuklar için büyük zulüm olmuş.”
“Ben ezen bir kimliğe sahibim, Türk olduğum söyleniyor. Kayseriliyim, kasabamızda Ermeni kiliseleri var, kullanılmayan. Benim dedemin hiç akrabası yok. Belkide ben de Ermeniyim, bilmiyorum.”
“Ben Kürt Aleviyim. Biz de Dersim olaylarında benzer bir katliam yaşadık. Küçükken bize Milli Güvenlik dersleri verilirdi. O derslerde köyümüzün adını Kürtçe söylediğimizde hocanın bize kızdığını hatırlıyorum. Köyümüzün Türkçe adını bilmiyorduk ki.”
“Benim babam Diyarbakır’da görevliydi. Ben orada 9 yaşımda ilk kez Ermenilerin öldürülüp içine atıldığı ölüm kuyularını gördüm. Neden diye sorduğumda yüzümde ki şaşkın ifadeden karşımdaki kişi korkmuş olacak ki Ermeniler öldürüldü ama bizim ailemiz 2 Ermeni çocuğu saklamışlar, onlar katılmamış dedi. Sonra İstanbul’a geldik, ben unuttum bu olayları. Okulda Atatürk’e şükran duydum bizi kurtardığı için yalan söyleyen bir tarihle büyüdüm.”
“Ben Amerika’dan geliyorum. 1915 Soykırımından sonra ailem ABD’ye yerleşmiş. Burada olmak ve bu foruma katılmak çok kıymetli benim için.”
Tanıklıkların dinlenmesinden sonra forum bitirildi.
Haber: Kadıköy Yüzleşme Forumu

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*