Anasayfa » GÜNDEM » İşçi sınıfı partisinin “seçim” sürecindeki politikası

İşçi sınıfı partisinin “seçim” sürecindeki politikası

Marx’ın 1880’de yeni kuruluş sürecinde olan Fransa İşçi Partisi için, Lafargue ve Guesde ile birlikte yazdığı, “seçim” sürecindeki program, propaganda ve politikası.

(İstanbul darbeci güdümlü seçimlerinde tutumumuz aktif boykottur. Bununla birlikte Marx’ın ortaya koyduğu programatik ve acil istemler için faaliyet çerçevesi, bu süreçte yürütülecek bağımsız proleter devrimci faaliyet için esinleyici bir ön çerçeve taslağı oluşturmaktadır. Elbette bu çerçevenin günümüze ve Türkiye’ye uygulanması gereği unutulmadan. Örneğin ekonomik kısmın ilk maddesi, “işçilerin haftada 5 gün, günde 6 saatten fazla çalıştırılmasının yasaklanması” olarak değiştirilebilir, 9. maddesine “tam kapsamlı işçi sağlığı ve güvenliği önlemleri” eklenebilir. Siyasal kısmın birinci maddesine “… Türklerin Kürtler, azınlıklar ve göçmenler üzerindeki ayrıcalığının kaldırılması…” eklenmelidir. Doğa/ekoloji için birer madde eklenmelidir, vd… )

Önsöz

Üretken sınıfın kurtuluşu, cinsiyet veya ırk ayrımı olmadan tüm insanlığın kurtuluşudur.

Üreticiler ancak üretim araçlarının sahibi olduğunda özgür olabilirler.

Üretim araçlarının onlara ait olabilmesinin yalnızca iki biçimi vardır.

1. Genellik kazanmamış tekil bir biçim ki, bu artan ölçüde sınai süreç tarafından ortadan kaldırılmaktadır.

2. Maddi ve entelektüel öğelerin kolektif biçimi ki tam da kapitalist toplumun gelişimi tarafından oluşturulmaktadır.

Bu kolektif mülkiyet ayrı bir bağımsız politik partide örgütlenmiş üretken sınıfın -ya da proletaryanın- devrimci eylemiyle gerçekleştirilebilir.

Böyle bir örgüt proletaryanın kölelik aracı olmaktan çıkıp kurtuluş aracı haline gelecek tüm yöntem ve olanakların kullanılmasını öngörür.

A. SİYASAL BÖLÜM

Fransız sosyalist işçilerinin mücadelelerinin amacı, kapitalist sınıfın siyasal ve ekonomik olarak devrilmesi ve tüm üretim araçlarının komünalliğe devredilmesi olduğundan, örgütlenme ve mücadele yöntemi olarak seçimlere şu acil istemlerle girmeye karar vermiştir:

1. Basın, toplantı ve örgütlenme, ve Enternasyonal İşçi Birliği üzerindeki yasakların kaldırılması. İşçi sınıfının üzerindeki idari kontrolü ve patronların işçiler, erkeklerin kadınlar üzerindeki ayrıcalığını öngören tüm yasa ve anayasa maddelerinin kaldırılması.

2. Dinsel düzenlemeleri içeren bütçelerin kaldırılması ve bu şirketlerin/vakıfların tüm sınai ve ticari bağlarının kaldırılması.

3. Kamu borçlarının kaldırılması.

4 Düzenli ordu ve polisin kaldırılması ve halkın genel silahlandırılması.

5 Komün kendi idaresinin ve milisinin önderi olmalı.

B. EKONOMİK BÖLÜM

1- Haftada bir izin günü veya patronların işçileri haftada 6 günden fazla çalıştırmasının yasaklanması.

2 Patron ve idari uygulamaların işçi örgütleri tarafından denetlenmesi.

3 İşçilerin istatik komisyonu tarafından yerel gıda fiyatlarına göre belirlenecek yasal asgari ücret.

4 Patronların göçmen işçileri yerli işçilerden daha düşük ücretle çalıştırmasının yasaklanması.

5 Her iki cinsiyetten işçiler için eşit işe eşit ücret.

6 Tüm çocukların, Komün tarafından temsil edilen topluma sorumluluk kazandırılması çerçevesinde, bilimsel ve profesyonel bir bakım ile yetiştirilmes

7 Toplumun yaşlı ve engellilere dönük sorumluluğu.

8 İşçilerin birlik ve dayanışma için kurdukları oluşumların yönetimine patronların her türlü müdahalesinin yasaklanması, bunların tümü işçilerin denetimine geri verilmelidir.

9 İş kazaları durumunda patronların sorumluluğu, bu patronların çalıştırdıkları işçi sayısı ve işin tehlikeleri oranında işçi fonlarına katkı zorunluluğuyla güvenceye alınmalıdır.

10 İşçilerin işyerlerindeki özel uygulamaları denetlemesi ve müdahelesi, patronların işçilere karşı ceza veya ücret kesintisi biçimindeki her türlü yaptırımının yasaklanması.

11 Kamu mülkiyetini (banka, demiryolları, madenler, vd) özel sözleşmelere açılmasının ve istismarının kaldırılması ve denetiminin buralarda çalışan işçilere bırakılması.

12 Tüm dolaylı vergilerin kaldırılması ve doğrudan vergilerin 3 bin frankın üzerindeki tüm gelirler için artan oranlı vergiye çevrilmesi. 20 bin frankın üzerindeki tüm mirasların kaldırılması ve kolektifleştirilmesi.

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*