Anasayfa » GÜNÜN İÇİNDEN » İş yerinden hikayeler 2

İş yerinden hikayeler 2

Bir tanıdık vasıtasıyla girdiğim metal fabrikasında önce oradaki benim gibi çalışan işçilerle tanışıp sonra örgütlü bir şekilde sendika mücadelesi vereceğim metal fabrikasında yaşadığım sıkıntıları sizlerle paylaşayım.

İşe başladıktan sonra ilk olarak etrafa bakmak ve fabrikanın sıkıntılarını anlamaya çalıştım ama ortada aslında büyük bir sorum vardı. Beş ay boyunca çalıştığım sürece maaş doğru dürüst vermediler, çocuklara harçlık verili gibi para verdiler ve sürekli bizde bu duruma dur demek için bütün arkadaşlarla konuşarak iş bırakma eylemine girdik ama tabi aramızda yan çizen işçilerde oldu ama ona rağmen biz kararlı bir şekilde eylemimize devam ettik. Sonuç olarak patronlar paranın yatacağına dair söz vererek eylemimizi son verdik. Zamanla bu söz tutulmayınca ben başladım, arkadaşlarla konuşmaya direnişe geçelim diye tabi kimse yanaşmayınca tek başıma iş bırakma eylemime başladım. Sabah geldim iş yerine makinenin başında oturdum makineyi çalıştırmadım, ustabaşı gelerek neden makineyi çalıştırıyor neden çalışmıyorsun deyince bende para yoksa iş yok diyerek ustabaşını geri gönderdim bu arada ustabaşı beni işe alan kişiydi bu konulara sıcak bakan biriydi.

Saatler geçtikçe eylemimi sürdürmeye devam ederken patronlar tarafından gönderilen yeni yetme muhasebeci beni tehdit ederek yaptığının suç olduğunu jandarmayı arayacağını söylediği zaman bende aynı tehditkar bakışlarımla “buraya jandarma bakmıyor polis bakıyor istersen ben arayım gelsinler” diyerek büyük bir tepki koyarak muhasebeciyi geri gönderdim. Daha sonra askeriyeden emekli müdür gelerek oda aynı tehditleri savurduktan sonra ona da aynı şekilde benim haklı yanım olduğunu isterseniz polisi çağırın en fazla bir gün beni gözaltında tutup salı verecekler ama yarın buraya basın mensuplarımızda çağırarak daha büyük bir direnişe gideceğimi söyleyerek geri gönderdim. Patronları köseye sıkıştırarak en son personel müdürünü göndererek istifa etmemi şöyleydi bende ona bütün haklarımı almadan hiç bir şekilde eylemimi sonuçlandırmayacağım istifa etmeyeceğimi söyledim, diğer işçilerin bana bakarak çalışmaya devam etmesi ve onları da direnişe katılmalarını söyledim. En son muhasebe müdürü ve personel müdür gelerek bütün haklarımı vererek eylemimi sonlandırdım ve daha sonra öğrendiğim kadarıyla diğer çalışan arkadaşlarda direnişe geçerek eyleme başladığını ve işçi mahkemelerine vererek haklarını aldıklarını öğrendim. Buda böyle bir anımdı kısaca örgütlü ve bilinçli bir işçinin yenilmeyeceğini ve bütün işçilerin birleşerek daha güçlü olacağını gösterdik.

Devrimci proletarya Okuru

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*