Anasayfa » 8 Mart » İKM 8 Mart Çalışmaları Başladı “Gözlerimi’de Al”

İKM 8 Mart Çalışmaları Başladı “Gözlerimi’de Al”

Kadına yönelik aile içi ve toplum içi şiddetin yaygınlığı-yoğunluğu ve türleri değişmekle beraber dünyanın her yerinde, tüm toplumlarda, toplumların çeşitli katmanlarında varolmuş ve varolmaya devam eden, dünya kadınlarının yaşadığı ortak bir sorunudur.

Özellikle gelişkin kapitalist ülkelerde, 1960´li yıllardan itibaren kadınların yükselen örgütlü mücadeleleri sonucu aile içi şiddet toplumun gündemine girmeye başlamıştı. Yaklaşan 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü eylem ve etkinlikleri çerçevesinde, Berlin´de de İşçi Kadın Meclisi olarak bu konu ile ilgili film gösterimi yaptık.

Aile içi şiddeti konu alan “Gözlerimi de Al-Öffne meine Augen”* filminden sonra kadının toplumdaki yeri, yaşadığı sorunlar, boyutları, derinliği, yaygınlığı ve küresel boyutu üzerine kadınlı-erkekli canlı bir toplantı yaptık. Kişisel deneyimlerle bağı kurularak filmi değerlendirdik.

“Bu film benim hayatımı anlatıyor ve ben tam 19 yıl bu hayatı yaşadım, içindeyken ne olduğunu anlamıyorsun. Ben kimim? Fiziksel şiddeti tanıyordum ama bana aynı zamanda duygusal şiddet te uygulandığını ancak katıldığım bir workshop çalışmasında öğreniyorum… bugün geriye dönüp o yılara baktığımda, ben bunca yıl bunları nasıl ve neden yaşadım. Bir güvencen yok, kendini kimseye anlatamıyorsun, ortada iki çocuk, ne yapar nereye gidersin…”

“…ben bir şeyi merak ediyorum, kadınlar bunca yaşadıklarına karşın dönüp bir sorgulama yapmıyorlar mı? neden ben kurban rolündeyim? neden aktif olarak bu konunu üzerine eğilmiyorlar?” (bir erkek arkadaş)

“…bu sorun özellikle aile içinde, kendine babayı rol model olarak alan erkek çocukları, aynı kültürü devam ettiriyor, sizin de değiniz gibi baba evde tam da makro boyutundaki devlet erki modelinin mikro boyuttaki temsilcisidir. İşe aile içindeki eğitim ile başlanmalı, bu çok önemli. Çocukları anneler yetiştiriyor ve ne yazık ki onlar da geleneksel rollerinin dışına çıkamıyor, bunun toplumsal koşulları yok…” (bir erkek arkadaş)

“…biz kadınlar bu sorunların hepsını yaşıyoruz, görüyoruz, duyuyoruz ve her geçen gün artıyor. Benim asıl merak ettiğim, çözümü ne, ne yapmalıyız? Çok zor, o kadar yaygın ve biz o kadar zayıfız ki! nasıl yapıcaz…”

“…ben sorunun ailenin, annenin eğitilmesi gerektiği meselesi olarak görmüyorum, evet bu önemli ama buralarda ve pek çok ülkede artık klasik çekirdek aile parçalanıyor ve yalnız çocuk yetiştiren kadın sayısı hızla artıyor. Çocuklar 2 yaşından itibaren kreşlerde ve daha sonra okul ve aile dışı sosyal ilişkilerde büyüyor şekilleniyor, hangi kültürle, hangi eğitim anlayışıyla büyüyorlar. Ailenin kendisi zaten şiddetin ve mülkiyet ilişkisinin kaynağı. İstatistikler, kadınların, partnerleri, babaları ya da diğer erkek akrabaları tarafından şiddete maruz kalıyorlar.”

İnteraktif tartışma içeriği yukarıdaki minvalde devam etti. 8 Mart tarihçesine değindikten sonra, eylemde buluşmak üzere toplantımızı sonlandırdık.

*Gözlerimi de Al: İspanya 2004 yılı yapımı bir film. Kadın yönetmen Iciar Bollain; Aile içi şiddet konulu bir film yapmasının nedenini şöyle açıklıyor; “İspanya da çok yoğun ve çok yaygın olarak kadına yönelik şiddet var. Bu durum Türkiye’dekine çok benziyor ve bu konuda kimse konuşmak istemiyor.”
Bollain, bir televizyon kanalında eşinin kendisini dövdüğünü söyleyen bir kadının, sonraki gün kocası tarafından sandalyeye bağlandıktan sonra yakılarak öldürülmesi üzerine bu konuyu ele almaya karar veriyor. Film de erkekleri şiddete sürükleyen nedenlerin toplumsal arka planına da yer vermeye çalışması, İspanyol feministleri kızdırıyor. Şiddet uygulayan erkeklerin katıldığı terapi seanslarının da sorunu çözemediklerini de gösteriyor.

İKM/Berlin

zerrin

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*