Anasayfa » GENÇLİK » Direniş Mektupta!

Direniş Mektupta!

Yüzyıllardır insanlar türlü yollardan birbiriyle haberleşmekte.Haliyle teknoloji ilerledi,elimizin altındaki ufak cihazlarla haberleşiyor mesajlaşıyor,konuşuyoruz.Zamanında haftalarca, aylarca beklediğimiz mektuplar yerini anlık konuşmalara bıraktı.Aylarca süren kinimizi,sevgimizi,umudumuzu ve nefretimizi iletmemiz saniyeler bile almıyor.

Mektup ne kadar eskide kalmış gibi görünse de, aslında halen birileri bu hasretle ve umutla yazılmış kağıtlarla haberleşiyor.Mektup;cezaevindeki insanlar için öteki adı gibi.

Gelin görün ki, cezaevlerinde binlerce insan olmasına rağmen bir mektup bile alamayan o kadar çok tutsak var ki… Dışarıdayken yan yana, omuz omuza olduğu insanlar, arkadaşları cezaevine girince nedense bir süre sonra o günleri unutuyorlar.”Zindanlar Yıkılsın Tutsaklara Özgürlük!”,”Gözaltılar, Tutuklamalar,Baskılar Bizi Yıldıramaz!” sloganlarını beraber yaşam biçimi haline getirdiğimiz arkadaşlar, neredesiniz? Tutsak düşenlerin yanındaydınız? Yoldaş dediklerimiz nerede? Beraber gözyaşı döktüklerimiz,kahkaha attıklarımız nerede? Kişisel olarak kimseye sitem etmiyorum.Sesim tüm tutsakların sesi olsun, bu yazıyı bir ayna gibi görün diye yazıyorum.Sürçü lisan ettiysem affola(!)

“Bu nasıl demagoji,bu nasıl ajitasyon?” diyebilir,yazının devamını okumayabilirsiniz, saygıyla karşılarım. Can dostum, yakın arkadaşım dediklerimiz,oturup saatlerce muhabbet ettiklerimiz, isimlerinin sonuna can koyduklarımız en çok da sizlere isyanım, isyanımız!

Bir de korkan insanlardan bahsetmek istiyorum.Bir mektup göndererek insan fişlenmez, öncelikle bunu bilmenizi isterim.Bir arkadaşa mektup yollayıp ona moral olmak,emin olun tüm korkularınızı boğacaktır.Korkularınızdan arınmak için bir kulaç gibi düşünün.

“Yahu benim cezaevinde arkadaşım yok ki” de diyebilirsiniz.Ama istediğiniz vakit yolları da var.Mesela Demokrasi gazetesinin pazar günkü yayınında,tutsakların sorunları ve yaşadıkları zorluklar dile getiriliyor. Adresleri de altında yazıyor.Ya da aynı şekilde “Tutuklu Öğrencilerle Dayanışma Ağı-TÖDA” var.Bu iki yolla bile tutsak arkadaşlara kitap yollamak, mektup yazıp onlara moral vermek zor olmasa gerek.Deneyin, gerçekten büyük bir moral kaynağı.

Bugün, alanlarda dayanışmanın yanında,cezaevlerinde de bir direniş olduğunu unutmamak gerek.Düşünün,müebbet almış bir tutsağa bir fotoğraf göndermek, eninde sonunda çıkacağını söyleyerek bir tutsağa moral vermek.Okumuş olduğunuz bir kitabı ona gönderip,fikirlerinizi paylaşmak.İçeride ve dışarıda bu ve buna benzer yöntemlerle direnmeliyiz.

Adalet,özgürlük,yaşanılabilir bir dünya isteyenler olarak aynı yola baş koymuşuz. Zindanda veya sokakta; birlik olmazsak yok olacak, kenetlenirsek kazanacağız.

“Mutlaka Kazanacağız”

Ahmet Ekici

İskenderun M Tipi Kapalı Cezaevi C-1 Koğuşu

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*