Anasayfa » İŞÇİ SINIFI » Daha kaç işsiz öğretmen intihar edecek?

Daha kaç işsiz öğretmen intihar edecek?

İşsiz bir öğretmenin “kader”i

Dün madenciler, bugün tersane işçisi ve bir işsiz öğretmen…

Henüz madencilerin cenazeleri yeni kaldırılmışken bugün hem Tuzla’dan hem de Ağrı’dan iki ölüm haberi daha geldi. Bu sefer ölenlerden biri tersane işçisi diğeri ise işsiz bir öğretmen. Tersanede ölen işçilerin sayısı 136’ya ulaşırken intihar eden öğretmen sayısı da 14 oldu. Ağrı’da ücretli öğretmenlik yapan Ş.D. girdiği bunalım sonucu intihar ederek yaşamına son verdi.

KPSS’ye sayılı günler kala Ağrı’dan gelen bu haber işsizliğin sonuçlarını bir kez daha gözler önüne serdi. Yıllarca atama bekleyen, okullarda ya da dershanelerde kölelik koşullarında çalışmak zorunda kalan işsiz öğretmenler, sonucunu bildikleri bir sınava tabi tutulmanın ağır bunalımlarını yaşıyorlar. Ağrı’da, Bursa’da, İstanbul’da, Hakkari’de…Türkiye’nin farklı illerinde işsiz öğretmenler aynı sınavın stresini yaşıyor, aynı işsizliğin psikolojik bunalımlarını taşıyor, aynı “kaderi” paylaşıyorlar. Yüzbinlerce öğretmen işsizlikle, açlık ve sefaletle, ölümle karşı karşıya. Yüzbinlerce öğretmen intihara sürükleniyor, yaratılan bunalıma itiliyor, kölece çalışma koşulları altında eziliyor.

Hali hazırda bulunan 300 bin işsiz öğretmene her yıl onbinlercesi ekleniyor. Yeni açılan üniversitelerden mezun olacak olan öğretmenlerle birlikte bu sayı en az iki kat artacak. Yani işsiz öğretmen sayısı bir milyona yaklaşacak. Bunun sonuçlarının ise daha da ağır olacağını söylemek için kahin olmaya gerek yok. Bugün her ay gelen intihar haberleri önümüzdeki yıllarda her hafta, her gün gelecek.

Ve yarın sıra bize gelecek. İçimizden herhangi birine. Aynı ipin ucunda içimizden bir başkası olacak. Bizler bugün birer birer, yarın onar onar ölüme sürüklenirken birileri daha fazla kazanmaya devam edecek. Tek başımıza odalarımızda kafamızı KPSS kitaplarına gömdüğümüz de sürece “kaderimiz” değişmeyecek.

Ama bizler, aynı sorunları yaşayan onbinlerce işsiz öğretmen, bir araya geldiğimizde ellerimizden çalınan yaşamlarımızı kazanabileceğimizi artık görmemiz gerek. 300 bin işsiz öğretmenin biraraya geldiğinde rüzgarın yönünün değiştirilebileceğini görmemiz gerek. Sadece öğretmenlerle de değil elbette.

Maden ocaklarında tersanelerde ölen işçilerin katilleri ile öğretmenleri ölüme sürükleyenler aynı. Mühendisleri, avukatları, TEKEL işçilerini işsiz bırakan sistemle öğretmenleri işsiz bırakan sistem aynı. Doktorlara, hemşirelere, tekstil işçilerine ağır çalışma koşullarını dayatan sistem ile öğretmenleri dershanelerde köleliğe mahkum eden sistem aynı.

Aynı yerden kaynağını alan sorunlarımıza karşı birlikte mücadele etme zorunluluğu ve sorumluluğu ile karşı karşıyayız. Dün madenciler öldü bugün tersane işçisi ve işsiz bir öğretmen. Bizler sustukça, ayrı ayrı varlık göstermeye çalıştıkça daha fazla ezilecek, daha fazla sömürülmeye mahkum olacak, daha fazla öleceğiz.

TEKEL işçilerinin yaktığı ateşi harmanlama zamanı bugün değilse ne zamandır? Yaşamlarımıza bugün sahip çıkmayacaksak ne zaman sahip çıkacağız?

egitimemekcileridernegi.org

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*