Anasayfa » İŞÇİ SINIFI » Cezayir ve Tunus’ta da işçiler ayakta

Cezayir ve Tunus’ta da işçiler ayakta

Cezayir’de Aralık ayının son haftasında işsizlik, konut sorunu ve temel tüketim maddelerine yapılan fahiş zamlara karşı başkent Cezayir’de başlayan sokak çatışmaları ülkenin birçok kentine yayılarak devam ediyor. İşsizliğin çok yüksek boyutlarda seyrettiği, yoksulluğun açlık sınırına dayandığı ülkede patlayan öfkenin önüne geçilemiyor. Çatışmaların yaşandığı bölgelerde ana caddeler eylemciler tarafından bloke edilmiş durumda. Özellikle yoksulluğun dip noktasının yaşandığı mahallelerde dükkanlar ve ateşe verilen park halindeki araçlar emekçilerin öfkesine hedef oluyor. Celfe ve Heran kentlerinde ise devlet dairelerine saldırılar gerçekleştiriliyor. Polisle eylemci işçi emekçiler arasındaki çatışmalarda birçok direnişçinin yaralandığı basına yansıyan bilgiler arasında.
Cezayir basınına göre Cuma günü polisin açtığı ateş sonucu üç direnişçinin yaşamını yitirdiği ve yüzlercesinin de yaralandığı yönünde. 5 Ocak’tan beri süren çatışmaların bir ayaklanmaya dönüşme korkusu Cezayir burjuvazisinin başta gelen korkusu durumunda. Günlerdir süren direniş nedeniyle bakanlar kurulu kararıyla şeker ve yağ fiyatlarında indirime gidildi. Aslında yaşanmakta olan, bir tarafta işçi sınıfı ve emekçilerin sömürüsünden kazanılan zenginlik birikimi ve lüks yaşam diğer taraftan tüm zenginliklerin mutlak üreticisi işçi ve emekçilerin yaşadığı sefaletin dayanılmaz boyutlar kazandığı bir sömürü dünyasının çatışmasıdır.
Temel tüketim ürünlerinden sadece şeker ve yağ’da yapılan indirim Cezayir halkının öfkesini dindirir mi bilinmez. Ancak bugün için bu çatışmaların biri bitse de bir diğerinin başlaması kaçınılmazdır. Kapitalist sistemin çürüttüğü, geleceksiz bıraktığı insanlığın artık daha güçlü çatışmalara girişeceği bir tarihsel döneme girmiş bulunuyoruz.

Tunus’ta sokak çatışmaları

Tunus’ta işsiz emekçilerin günlerdir süren çatışmaları devam ediyor. Üniversite gençliğinin işsizliğe ve geleceksizliğe karşı sokaklara çıkıp gözü pek sokakları tutuşturması geniş işçi emekçi kitlelerin ve Liselilerin de desteğini alarak güçleniyor. Gösteriler, Sidi Bouzid kentinde iş bulamadığından dolayı 26 yaşlarında bir üniversite gencinin kendini yakmasıyla başladı. Bunun üzerine gösteriler Sousse, Safakıs ve Meknasi kentlerine yayıldı. Cuma günü gerçekleşen gösteride ise Bouziane kentinde polisin 18 yaşlarında bir göstericiyi öldürmesiyle sokak çatışmalarının şiddeti giderek arttı.
8 Ocak’ta Tunus İşçi Sendikası (UGTT) Tala kentinde düzenlediği protesto gösterisinde devlet güçlerinin açtığı ateş sonucu 9 göstericinin yaşamını yitirmesine 6’sı ağır olmak üzere çok sayıda göstericinin de yaralanmasına neden oldu. Tunus devleti tarafından ölü ve yaralılara ilişkin herhangi bir açıklama yapılmaması ölü sayısının daha fazla olma ihtimalini güçlendiriyor.
Gerek Cezayir’de gerekse de Tunus’ta işçi sınıfı ve kent yoksullarının neoliberal politikalara karşı sokaklara çıkıp insanca yaşanacak ücret ve yaşam talebinde bulunması ve her iki devletinde ekonomik demokratik eylemlere silahla karşılık vererek birçok göstericiyi katletmesiyle sonuçlanmıştır. En sıradan hak talebi arayışı dahi burjuva egemen sınıflar tarafından kanla bastırıldığına göre açıktır ki, burjuvazinin saldırı politikalarında küçükte olsa bir gedik açabilmek için işçi sınıfının çok daha şiddetli, çok daha yaygın çatışmalı gösteriler örgütlemesi ve yaşama geçirmesini gerektiriyor. İşçi sınıfı demokrasisi için “Bütün iktidar Konseylere” diyeceğimiz günlerde mutlaka gelecektir.

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*