Anasayfa » YENİ YAŞAM (sayfa 7)

YENİ YAŞAM

Kitlelerin öz savaşım organları ve forumlar

Haziran Direnişi ortaya 3 tür kitlesel örgütlenme biçimi çıkardı. 1- İstanbul’da Taksim Dayanışması, Ankara’da Emek ve Demokrasi Güçleri gibi geleneksel, düzen içi, bürokratik-reformist parti, sendika ve kurumların ağırlıkta olduğu platformlar. 2- Kitle forumları. 3- Çarşı, Müşterekler gibi direniş sırasında hızla genişleyen ya da yenileri ortaya çıkan amorf toplumsal aidiyet, dayanışma ve inisiyatif platformları. Bu yazıda asıl olarak kitle forumları üzerinde ...

Devamını Oku »

Yeni Bir Yaşam İhtiyacı, Yeni Bir Yaşam İçin Mücadele Programı

YENİ BİR YAŞAM İHTİYACI, YENİ BİR YAŞAM PERSPEKTİFİ Kapitalist tekeller ve mali oligarşinin küresel özgürlüğünün olduğu yerde, işçiler için ancak daralan ücretli kölelik mengenesinden söz edilebilir. Sadece işçiler için mi? Kölece çalışma, kölece yaşam bütün toplumu yakıyor. Kölelikten kurtuluş ve özgürleşme, burjuvazinin sınırsız egemenliği altındaki proletaryanın, toplumun ve bireylerin en yakıcı gereksinmesi haline geliyor. Dünya, nükleer felaketlerin, savaşların ve halk ...

Devamını Oku »

Göbeklitepe: Bir çağ dönümü toplumu

Urfa Göbeklitepe’de ortaya çıkarılan 12 bin yıl öncesine ait yapıtlar, dünyanın en önemli arkeolojik bulgularından biridir. Göbeklitepe (Xerawreşk) höyüğü, üzerinde kabartma figürlerin bulunduğu bir taş parçasının bir Kürt köylüsünün sabanına takılmasıyla 12 yıl önce keşfedildi. Dünya çapında büyük yankı ve tatışmalar yaratan, düz dizgeci tarih anlayışını sarsan, eşitlikçi göçebe avcı-toplayıcı topluluklardan sınıflı yerleşik toplumlara geçişin başlangıç süreci üzerine yeni bilgi ...

Devamını Oku »

Kolektif işçi demokrasisi: Örgütlenme özgürlüğü-2

Sendikalar Büyük sanayi alanında güçlü sendikaların ve işçi-patron ilişkilerinde bir yasal düzenlemenin ortaya çıkması, işçi sınıfı için önemli bir kazanımdı. Sendikal örgütler, geniş işçi kitlelerini kapsayarak emekgücü piyasası ve sunumu üzerinde kısmi bir denetim sağladı. Birleşik mücadele istem ve kazanımlarını kurumlaştırıp genelleştirdi. Patronları işçileri sömürüp yönetirken belli bir yasallığı (meşruluğu) tanımak zorunda bıraktı. Güçlü sendikalar ve çalışma ilişkilerinin yasal düzenlemelere ...

Devamını Oku »

Kolektif işçi demokrasisi: Örgütlenme özgürlüğü-1

Burjuvazinin en büyük örgütü: Devlet Bir sınıfın egemenliği ile örgütlülüğü arasında sıkı bir bağ vardır. Burjuvazi tepeden tırnağa örgütlü sınıftır. Burjuvazinin egemen sınıf olarak örgütlenmesinin, en temel, en yüksek, en merkezi aracı devlettir. “Modern sanayinin ilerlemesi, sermaye ile emek arasındaki sınıf karşıtlığını ne ölçüde geliştirmiş, yaygınlaştırmış ve yoğunlaştırmışsa, devlet iktidarı da, sermayenin emek üzerindeki ulusal (günümüzde giderek küresel-bn) iktidarı, toplumsal ...

Devamını Oku »

Kolektif işçi demokrasisi: Toplantı özgürlüğü

Burjuva Meclis anayasa uzlaşma komisyonu, toplantı özgürlüğünü gündemine almadı. Burjuva partilerin “temel hak ve özgürlükler” konusundaki taslakları da toplantı özgürlüğüne ilişkin bir öneri içermiyor. Burjuvazi, neoliberal demokrasisinde, toplantı özgürlüğünün bir sorun olmadığını, isteyen herkesin istediği gibi toplantı yapabileceğini varsayıyor. Gerçekten öyle mi? Öyleyse neden, işyerlerinde işçiler kendi aralarında sorunlarını ve istemlerini konuşmak için toplantı yapamıyor? Öyleyse neden, çoğu sendikada sendika ...

Devamını Oku »

Kolektif işçi demokrasisi: Basın ve anlatım özgürlüğü-2

Sosyalist işçi konseyleri demokrasisi ve basın özgürlüğü 1- “Kapitalistler, zenginler için basını para ile tutma özgürlüğünü, zenginliklerinden kamuoyu denilen şeyi oluşturmak ve değiştirmek için yararlanma özgürlüğünü, basın özgürlüğü olarak nitelendirirler. ‘Arı demokrasi’ savunucularının, gerçekte zenginlerin, yığınların eğitim araçları üzerindeki en pis, en aşağılık egemenlik sisteminin savunucuları oldukları bir kez daha ortaya çıkıyor: onlar halkı aldatıyor ve onu, baştan sona yalan, ...

Devamını Oku »

Kolektif işçi demokrasisi: Basın ve anlatım özgürlüğü-1

Burjuva medya, burjuvazinin mali oligarşik sınıf egemenliğinin ve mali sermaye birikiminin bir aracıdır Kitlelerin kendi gereksinmelerini gerçekleştirme araçlarıyla birlikte düşünme ve dile getirme olanaklarının da ellerinden alınması, sömürücü sınıf egemenliğinin temel bir koşuludur. Üretim araçlarına sahip olan sömürücü sınıf, toplum adına düşünme ve toplumsal ihtiyaçları belirleme olanaklarını da tekeline alır. Burjuva sınıf egemenliği, aynı zamanda, kitlelerin gereksinmelerini -yalnızca bastırmaya değil- ...

Devamını Oku »