Anasayfa » GÜNÜN İÇİNDEN » Biz dönüyorduk ama yüreğimiz Erciş’te kaldı

Biz dönüyorduk ama yüreğimiz Erciş’te kaldı

SES, Eğitim-Sen, BTS, Haber-Sen, İHD Adana Şubesi yönetici ve üyeleri ile İşçi Meclisi okurları olarak 10 kişilik bir grupla 5 Kasım günü deprem merkezi Van Erciş bölgesine gitmek üzere yola çıktık. Bu bayramı Erciş halkıyla birlikte geçirmek, acılarını paylaşmak istedik.

6 Kasım günü yol boyunca Van Gölünün muhteşem manzarasını izleyerek Pazar sabahı saat 07:00 gibi Erciş’e ulaştık. Deprem bölgesi Erciş’te tüm sokaklar, caddeler pislik içindeydi. Bayramın ilk gününde Erciş halkı AKP Belediyesinin kurduğu ekmek alma yerinde sabahın ayazında bir ekmek için uzun kuyruklar oluşturmuşlardı. Depremin ardından 15 gün geçmesine rağmen yıkıntılar olduğu gibi duruyor, sokaklarda karşılaştığımız kişiler boş gözlerle, ne yapacağını bilmeden dolaşıyordu.

Zilan Park içerine kurulan SES, TTB Diyarbakır Belediyesi Sağlık Merkezine vardığımızda gönüllü olarak gelen sağlık ekibi sabahın ayazında çorba hazırlığı yapıyorlardı. İlk olarak SES ve TTB olarak gönüllü çalışma yürüten sağlık ekibiyle tanıştık. Bizlere kağıt tabaklarda çorba ikram ettiler. Kısa bir tanışma sohbetinin ardından kurulan çadıra geçtik. SES genel merkezinden gelen gönüllü arkadaşlar bizleri karşıladı. Bizle beraber aynı gün Cizre Belediyesinden gönüllüler de gelmişti. Çay eşliğinde kısa bir tanışma faslı oldu. Sonrasında Van 100.Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencisi Ali bize kısa bir bilgilendirme yaptı.

Ali: Depremin ilk gününden beri buradayım. İlk günden itibaren devlet tarafından hiçbir yardım gelmediği gibi devlet tarafından dışlanan bir bölge. İlk günlerde basın dahi buraya gelmedi. Basına yansıdığı gibi kurtarma çalışmaları yapmadı. 3-4 gün önce bile hala burada insanlar kurtarıldı. Hatta üçüncü günde bizi buradan kaldırmak istediler. Burada halk iki gruba ayrılmış durumda. Birinci grup bir yandan dışarıya göç eden, bir tarafta ise devlet yanlısı halk var. İlk günden beri burada kriz masası kuruldu. 1000’in üzerinde ölümler var. Deprem bölgesi Erciş’te yıkılan ev sayısı çok. Van’da 6-7 ev yıkıldı ama köylerde basına yansıyan kısımdan çok daha fazla yıkımlar var.

Cizre belediyesinden çalışan bir işçi: Deprem günü gece 2-3 gibi Erciş’e geldik. Devlet tarafından çalışmalarımız sürekli engellendi. Biz de telsizlerimizi sürekli açık tutarak kendimize iş çıkarıyorduk.

Anadilde sağlık

Devletin Ana Sağlık Merkezine günde 4-8 hasta başvururken SES, TTB ve Diyarbakır Beleyesi Sağlık Merkezine günde ortalama 400 hasta başvuruyor. Buraya gelen hastalar başta anadilde sağlık hizmeti gördükleri ve daha nitelikli hizmet aldıkları için tercih ediyor. Annelerin deprem sonrası sütleri kesilmiş. Çok iyi donatılmış ilaç konteynırı mevcut sağlık merkezinin. Burada çok iyi olmasa da iyi denilecek şekilde sistem otutturulmuş. Döneceğimiz gün 30 kişilik bir gönüllü grup geldi.

Birlikte geldiğimiz 2 sağlık işçisi arkadaşı görev almaları için sağlık merkezine bırakarak en çok yardım bekleyen Çelebibağı Belediyesi ile BDP Belediyeleri Afet Destek Noktasına geldik. Burada bizi koordinasyondan sorumlu bir arkadaş karşılayarak kısa bir bilgi verdi. 7 komisyon oluşturmuşlar öncelikle. Mahalle, halkla ilişkiler gibi. İlk etapta ne yapacağımızı bilmeden etrafımıza baktık. Bizden önce Diyarbakır’dan bir grup gelmiş, buradaki birtakım işleri (dağıtım vs.gibi) onlar üstlenmiş. Önce burada bulunan Diyarbakır grubuyla ortak nasıl bir çalışma yürütebileceğimizi konuştuk. Gelen yardımlar çok dağınık üst üste istif edilmiş. İlk önce gelen yardımlardan giyecekleri, erzakları, çocuk mamalarını ve bezlerini, ayakkabıları sınıflayarak tanzim ettik. Dağıtım yapılacak ana depoya taşınmak üzere hazırladık. Bu arada da Diyarbakır grubuyla kolektif bir çalışma grubu olduk. Yerel gençlikle mola aralarında sohbet ederek tanıştık. Çalışma grubumuzun içerisinde tanıştığımız gençlerden biri de Ceylan Önkol’un abisiydi. Kısa bir öğle yemeğinin ardından tekrar işe koyulduk. Bu kez biraz daha organize çalışıyorduk. Hem sohbetlerle, çalışma gurubuyla dostluklar artıyor hem de neyin nerde olduğunu öğreniyorduk. Yorucu bir günü sonunda akşam olmuştu. Aş evinden gelen akşam yemeği için çağrı yapıldığında biz elimizdeki işleri bırakmak istemiyorduk. Ancak hava kararmıştı, bir de akşam soğuğu bıçak gibi kesiyordu. Mecburen işi bıraktık yemek yemeye gittik.

Akşam yemeğinin ardından yerel gençlik bir bidon içerisinde ateş yaktı. Ateş etrafında sohbetler başladı. Çay eşliğinde Kürtçe şarkılar da. Gençlikten biri Kürtçe şarkısını söylerken biri Kürtçe rap söyledi. Hava soğuktu ama dostluk çok sıcaktı. Sakarya, Kars, Van üniversite öğrencilerinin okullarını bırakarak yardıma geldiklerini öğrendik. Uzun yolun üzerine bir de çalışma olunca oldukça yorulmuştuk. Akşam kalacağımız çadırlar gündüz yağan yağmurdan ıslanmıştı. Bizden gelen bir arkadaşın Tatvan’da oturan akrabalarında geceyi geçirdik.

İkinci gün sabah 06:00’da kalktık. Kahvaltının ardından Erciş’e geri gelerek dağıtım yapılacak gruba dahil olduk. Adana grubu olarak ikiye ayrıldık. Bir grup köylere dağıtıma gidenlere bir grup olarak da mahalle dağıtımlarına çıktık. Dahil olduğumuz grupla Çelebibağı beldesine bağlı Cumhuriyet mahallesine dağıtıma çıktık. Kamyonla tek tek evleri dolaşarak 150’nin üzerinde eve geceden hazırlanan erzak ve battaniyeleri dağıttık. Her eve uğradığımıza bahçelere halkın kendi imkânları ile brandalarla çadır kurduğunu gördük. Kızılay çadırları çok azdı. Erciş’i depremden daha çok yoksulluğun vurduğunu girdiğimiz evlerde gördük. Sabah çıktığımız dağıtım akşam 16:00 gibi bitti. Akşam tekrar Çelebibağı Belediyesi ile BDP Belediyeleri Afet Destek Noktasına döndük. Akşam raporumuzu hazırlayarak bulunduğumuz afet destek noktasına teslim ettik. Raporumuzda eksikleri ve yaşanan olumsuzlukları belirterek, bundan sonra gelecek gönüllülerin daha iyi çalışabilmesi için alınacak önlemler ve yapılacak organizasyon önerilerinde bulunduk. Gece ana depoyu, diğer depoları, aş evlerini gezdik. Devlete ait binalarını çok sayıda asker ve polisin koruduğu gördük.
Erciş’te sarsıntılar devam ediyor. Gittiğimiz gün hafif sarsıntılar olurken ikinci gün 4,6 ölçekli bir sarsıntı oldu. Erciş sokakları ilk gün çöpten ve pislikten geçilmiyordu. Bizim geldiğimiz sabah Diyarbakır Belediyesi temizlik işçileri de gelmişti. Tüm sokaklar ve caddeler Diyarbakır Belediye işçileri tarafından temizlendi. Avea, Turkcell, Ziraat Bankası kuruluşlar da gezici para makinelerini de getirmeyi ihmal etmemişler! Hemen yanında Enkaz No:32 Emrah Apt. yazılı tabela var. 14 katlı bina yerle bir olmuş, kurtulan var mı bilinmiyor.

Dağlarda ovalarda zincirlerini kır
Bayramın ikinci günü dağıtım ekipleri akşam yemekte buluştuk. Bugün işe yarar bir şeyler yapmanın gönül hoşluğu ile hep birlikte yemekler yenildi. Ankara’dan 3 kişilik bir grup da gelmişti. Hep beraber yakılan ateş etrafında sohbetlerimiz yaptık, çaylarımızı içtik. Gece boyunca Diyarbakır grubu Kürtçe ve Türkçe şarkılar, marşlar söylerken yerel gençlik de onlara eşlik ettiler. Bir marş oldukça anlamlıydı. 30 yıl öncesine dayanan PKK’nin ilk kurulduğu yıllardan bir marştı bu. “Dağlarda ovalarda zincirlerini kır da gel”. Şarkılar, marşlar gece boyunca sürdü. Gece saat 02:00 sularında yatmak için çadırlarımıza geçtik, ama sohbetler burada da devam etti.
Üçüncü gün sabah Sağlık Merkezinde kahvaltımızı yaptıktan sonra ana depoya gittik. Burada gelen erzakları depolara taşıma işlerine yardım ettikten sonra erzakları ayrıştırarak dağıtıma hazırladık. Saat öğlen 12:30 olmuştu. Yapacağımız işi bitirdikten sonra dostlarla vedalaşmak üzerek konumlandığımız Çelebibağı Belediyesi ile BDP Belediyeleri Afet Destek Noktasına döndük. Ayrılık zordu. Diyarbakır grubuyla iyi bir ekip olmuş, yerel gençlikle gönül bağını geliştirmiştik. Vedalaşma abartısız 1 saat sürdü. Biz dönüyorduk ama yüreğimiz Erciş’te kalıyordu.

Kaldığımız 2.5 gün boyunca Erciş’e bağlı Çelebibağı Belediyesi ile BDP Belediyeleri Afet Destek Noktasında görev aldık. Bulunduğumuz yerde yapılacak çok iş olunca çevre köylere ve Van merkeze gitme imkânımız olmadı. Dolayısıyla çok fazla gözlem de yapamadık. Ancak şu da gerçek ki devlet Erciş’te yok. Burada başta Diyarbakır Büyükşehir belediyesi olmak üzere Nusaybin Belediyesi, Silvan Belediyesi, Cizre Belediyesi, Batman Belediyesi Sağlık ekibi gece gündüz çalışma yürütüyorlar. Geleceğimiz gün Batman TTB odası çalışanları geldi.

Deprem merkezi Erciş ve Van merkezde görev alacak gönüllülere çok ihtiyaç var. Özellikle çadıra ve sağlık ekiplerine, öncülere daha çok ihtiyaç var.

Buradan Adana ve Diyarbakır grubu dostlara, yerelden tanıştığımız tüm yürek dostlarına sevgiler.

Adana’dan İşçi Meclisi okurları

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*