Anasayfa » İŞÇİ SINIFI » Anayasa ayrımları

Anayasa ayrımları

Burjuva demokrastik anayasalar ile Sosyalist işçi demokrasisi anayasaları arasındaki temel ayrımlar nelerdir?

1- Tüm burjuva demokratik anayasalar “insan hakları, yurttaş hakları, eşitlik, özgürlük, adalet, hukuk” gibi kavramlarla doludur. Bu gibi sınıflar üstü görünen kavramlarla burjuvazinin sömürü diktatörlüğünü gizlerler. Herkesin yararına bir anayasa gibi gösterilirler.

Sosyalist bir anayasa ise daha en baştan, işçi sınıfı ve emekçilerin anayasası olduğunu açıkça ilan eder. Rusya’da sosyalist devrimden sonra işçi, köylü sovyetleri tarafından kabul edilen ilk sosyalist anayasanın başlığı şöyledir: “İşçilerin ve Sömürülen Halkların Hakları Bildirgesi”!

2- Burjuva anayasalar, sermaye egemenliği gizleyen bürokratik dille kaleme alınırlar. İşçi ve emekçilere tamamen yabancı bir dildir bu. İşçileri devlet işlerine asla akıl sır erdiremeyeceklerine inandırır. “Bir bilene” muhtaç eder. Böylece burjuvazinin işçileri yönetimden dışlaması ve manipule etmesi kolaylaşır. Çoğu işçinin, referandumda oylanacak anayasa değişikliğini “zaten anlamam” diye okumaması, burjuva anayasasının kitlelere ne kadar yabancı olduğunu gösterir.

Sosyalist anayasa ise, ilkokul mezunu bir işçinin dahi kendi sınıf çıkarları açısından değerlendirebileceği bir açıklığa sahiptir. Hangi sınıf için, hangi sınıfa karşı anayasa? Hangi sınıfın hangi sınıfa karşı egemenliğini, özgürlüğünü, haklarını düzenleyen anayasa? Sosyalist bir anayasa, sorunu bu kadar doğrudan koyar.

3- Burjuva demokratik anayasasının yapılış süreci de, kitlelerin dışında tutulur. Anayasa bir kez kabul ettirildikten sonra, onu, asıl burjuva diktatörlüğü olarak kitlelere karşı uygulayacak olan burjuvazi ve hükümeti, yargısı, polisi, cezaevleri vbdir.

Sosyalist anayasanın ise hazırlanışı, tartışılması, karara bağlanması gibi uygulaması da, doğrudan işçiler tarafından gerçekleştirilir. İşçi konseylerinde, işçi komitelerinde, özyönetim organlarında, fabrikalarda, işyerlerinde, mahallelerde, köylerde, anayasanın tartışıldığı, binlerce ve binlerce işçi toplantısı yapılır. Doğrudan işçi ve emekçilerin iradesini yansıtan sosyalist anayasanın uygulaması da sosyalist işçi demokrasisi organları olan işçi konseyleri, işçi komiteleri, işçi milisleri tarafından gerçekleştirilir ve sıkı sıkıya denetlenir.

4- Burjuva demokratik anayasalarla toplumun küçük bir azınlığını oluşturanların toplumun büyük çoğunluğu üzerindeki sömürüsü ve diktatörlüğü ortadan kalkmış olmaz, Tam tersine daha da sinsileşip derinleşerek sürer. Burjuvazinin eşitlik anlayışı, sömürüsünün önünde engel olan ayrıcalıkların kaldırılmasını istemekten ibarettir. Burjuvazi, sermaye birikiminin engeli haline gelen yüksek devlet bürokrasisinin, ordunun, yargının, vb ayrıcalıklarının kaldırılmasını istiyor. Diğer sermaye kesimleri ise Tüsiad’ın devlet içindeki ayrıcalıklarının kaldırılmasını istiyor. Burjuva eşitlik, burjuvazi için eşitliktir.

Sosyalist anayasa ise, yalnızca ayrıcalıkların değil sınıfların ortadan kaldırılmasını önüne koyar. Sosyalist devrimle egemenliği yıkılmış sömürücü sınıfın ve her türlü sömürünün ortadan kaldırılmasını düzenler. Sınıflar ve sömürü durdukça, gerçek eşitlik mümkün değildir. Proleter sosyalist eşitlik anlayışı, gerçek bir eşitliğin ancak sınıfların ve ücretli köleliğin ortadan kaldırılmasıyla mümkün olacağını, anayasasının en başına yazar.

5- Kutsal özel mülkiyet, yani sermaye, tüm burjuva demokratik anayasaların da temelinde yer alır. Diğer her türlü hak sömürücü sermaye ile tanımlıdır.

Sosyalist işçi demokrasi, sermaye egemenliğinin kaldırılmasına, üretim araçlarının toplumsal mülkiyetine dayanan demokrasidir. Ancak üretim araçlarının işçilerin ortak mülkiyeti olduğu bir toplumda, birinin özgürlüğü herkesin özgürlüğü, herkesin özgürlüğü birinin özgürlüğü olabilir.

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*